ポートフォリオ目標

เมื่อวันอังคารที่แล้วพรีเซนต์目標ที่จะทำportfolioในวิชา applied JP linguistics 目標ที่ตั้งไว้ก็คือ เข้าใจและสามารถเลือกใช้ ～た、 ～ている、
～ていた ได้อย่างถูกต้องมากขึ้น ที่เลือกเรื่องนี้ก็เพราะเป็นคนที่มีปัญหาเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด สังเกตได้จากงาน作文ซึ่งแทบทุกครั้งเลยทีเดียวที่จะผิดเรื่องนี้ จริงๆก็รู้ตัวนะว่ามีปัญหาเรื่องนี้ เวลาจะเขียนหรือพูดก็พยายามระวังตลอด แต่ก็ยังผิดอยู่ดี อาจจะเป็นเพราะเราไม่เข้าใจการใช้จริงๆก็ได้ แล้วก็ไม่เข้าใจวิธีคิดเรื่องความสัมพันธ์ของเหตุการณ์กับเวลาของคนญี่ปุ่นด้วย

แล้วก็ยังเห็นว่ามีเพื่อนอีกหลายคนที่เลือกทำเรื่องนี้เหมือนกัน อาจจะเป็นเพราะว่าคนไทยไม่ค่อยมี意識ในเรื่องนี้ละมั้ง ในภาษาไทยไม่ต้องคิดเรื่องテンスกับ
アスペクトเลย ไม่ต้องมาผันอะไรให้ยุ่งยาก พอมาเป็นภาษาญี่ปุ่นแล้ว ต้องมาคิดเรื่องテンスกับアスペクトก็เลยทำให้มีปัญหา ก็เลยอยากจะลองศึกษาแล้วก็สังเกตการใช้ ～た、 ～ている、 ～ていた อย่างจริงๆจังๆซักที

ドラえもん♫ ♬ ♪ じょうずに話せ、発表できる

ในวิชาJP reading2 อาจารย์อัษฎายุทธให้อ่านหนังสือนอกเวลากันคนละเล่ม
โดยให้เลือกจาก 日本語講座推薦図書100冊
ก็เลยเลือก　ドラえもんตอนじょうずに話せ、発表できる


ที่เลือกเรื่องนี้ก็เพราะว่าเวลาเรียนมีงานที่ต้อง発表เยอะ โดยเฉพาะเทอมนี้รู้สึกว่ามีงานที่ต้องพูดเยอะจัง ต้องเล่าเรื่องหลายอย่าง อย่าง出来事　แล้วก็เล่าเรื่องそれは秘密です。รู้สึกว่าตัวเองทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ก็เลยอยากจะหาเทคนิคที่จะมาพัฒนาการพูดบ้าง

หนังสือเล่มนี้อ่านง่ายมากๆ คำที่เป็น漢字ก็มี振り仮名กำกับด้วย มีสอนการพูดในหลายๆแบบอย่างการแนะนำตัว การเล่านิทาน การพูดspeech การโต้วาที โดราเอมอนเริ่มต้นด้วยเทคนิคพื้นฐานที่จะช่วยพัฒนาทักษะการพูด มี5อย่างก็คือ
การจัดรูปปากให้ถูกต้อง
การบริหารใบหน้าและปาก
ความดังเบาของเสียง
ความเร็ว
เสียงสูงต่ำ
หลังจากที่ได้เทคนิคนี้ก็พยายามเอาไปปรับใช้กับการอ่านเรื่อง銀河鉄道の夜ในวิชาคอนเวอร์ ก็รู้สึกว่าช่วยให้ดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังไม่มากเท่าไหร่ ต่อจากนี้คิดว่าถ้าเอาไปฝึกบ่อยๆก็น่าจะช่วยได้เยอะ

出来事

เมื่อวันศุกร์ที่แล้ววิชาคอนเวอร์ อาจารย์松井ให้เล่า出来事แล้วก็ให้เพื่อนอีกคนมาเป็นคนฟังคุยโต้ตอบกัน

หัวข้อที่มีก็คือ 驚いた話、うれしかった話、悲しかった話、恥ずかしかった話、腹が立った話、おもしろくて笑った話

ตัวเองทอยลูกเต๋าได้เล่าเรื่อง腹が立った話 แล้วก็ได้คอมเมนต์จากอาจารย์松井มา
เรื่องการลงท้ายประโยคด้วย～よ

ตัวเองเป็นคนที่เวลาเล่าเรื่องชอบติดลงท้ายด้วย～よทั้งๆที่ตอนที่เพื่อนคนอื่นเล่าไปก่อนหน้า อาจารย์ก็บอกไปแล้วว่าถ้าใช้～よจะดูเหมือนเราไปยัดเยียดข้อมูลให้คนฟัง ความจริงแล้วเค้าอาจจะไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้นก็ได้ แต่มันก็ติดปาก แล้วตอนเล่าก็คิดไม่ทันด้วยว่าจะใช้อะไรแทน ก็เลยใช้ไปว่า

本当に腹が立ったよ。
อาจารย์แนะนำว่าให้แก้เป็น～のจะดีกว่า
本当に腹がたったの。

นอกจากนี้ จากกิจกรรมนี้ก็ยังได้ความรู้เรื่องอื่นๆเพิ่มอีกด้วย
การเกริ่นนำก่อนที่จะเล่าเรื่อง หลายคนใช้การลงท้ายด้วย～よหรือ～けど・・・・・

うらしかったことがあるんだよ。
うらしかったことがあるんだけど・・・・・
อาจารย์แนะนำว่าควรจะเปลี่ยนเป็น

うらしかったことがあるんだけどね・・・・・

การใช้あいづちช่วยให้บทสนทนาดูเป็นธรรมชาติและราบรื่นขึ้นมาก แล้วก็ดูเป็นมารยาทที่ดีด้วย เพราะแสดงว่าคนฟังกำลังตั้งใจฟังอยู่ แต่ยังไงก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ยากมาก อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกับคนญี่ปุ่นมากเท่าไหร่ ก็เลยไม่รู้จะพัฒนายังไงดี คิดว่าบางทีถ้าดูละครหรือหนังญี่ปุ่นมากขึ้นก็อาจจะพอช่วยได้บ้างก็ได้